...ή αλλιώς πρωινό στο Νότιο Ευβοϊκό ή αλλιώς εξαΰλωση πλοίου ή αλλιώς τα πλωτά νησιά ή αλλιώς η θάλασσα σαν την επιδερμίδα του χρόνου μια στις τόσες ηρεμεί και λιώνει σε σιωπή ή αλλιώς πιάσε τον καπνό σα νατανε μαντήλι και το καράβι στριφογύρνα σα να τανε σφεντόνα, μια πινελιά καρφωμένη με το σφυρί εκεί στο σημείο της επιθυμίας κι ένα νησί διανθίζει την ανάγκη με υποσχέσεις -πάρε την κορυφογραμμή του μόνο και τη μελωδία της κράτα- ψαρόβαρκες σα μπίλιες στο άδειο γήπεδο αλιεύουν στα βαθιά υπολείμματα θαλάσσιας ζωής.
