Sunday, September 11, 2005

Ίωση...

ναι, μητέρα, ο γυιός σας... τί άλλο να πω;

να, βρήκα αυτά τα ίδια χρώματα σε μια ανατολή φεγγαριού

αυτό το φεγγάρι είναι θηλυκό

[οι διάττοντες του Αυγούστου είναι θαρρώ μυστήριοι]




αυτή η φωτογραφία ενηλικιώθηκε... είναι πια 18 χρονών

7 comments:

Idi said...

Hello eryx-t, if my comment doesn't correspond to your greek words, you may delete it.

When I saw 'your' sunset I was reminded on a post of Marittas blog (friend of Irina).
http://suavidad.blogspot.com/2005/09/no-temas-yo-te-ayudar.html
There she writes a verse of the Bible: Dont't fear, I will help you!
This relates to your photo!
I imagine that this 'hand' of the post of Maritta will come out of the sky in your nice sunset
and that there will be the words below:
Don't fear, - I will help you!
Heidi

vas said...

...σα να είναι παιδιά μας είναι οι φωτογραφίες μας... παιδιά μιας μυστηριακής σύλληψης... τώρα είναι ελεύθερα να ακολουθήσουν τον δρόμο που θα διαλέξουν...

irina said...

Breathtaking colours... I guess nature can never cease to create new colours and new shades and new settings... How fascinating is that?
I hope you don't mind me writing in English, no Greek keyboard here and I do hate Greeklish...

eryx-t said...

Heidi, this photo is not of a sunset.
It is the moon rising over the mountains of central Greece. The full moon rising over a lagoon. My post -which i can not translate- is only a few words about these colours, that this moon is female (in contrast to the previous post which talks about amale moon) and that this photo has recently been 18 (years old).
Regarding the hand, I'd say I don't like the idea very much. I like feeling the world as a friendly place. This help that you are talking about coming not by a big hand manifesting it's gigantic power but by the harmony of the world. I like seeing the beauty as a minifestation of harmony. Which is not as easy as it sounds. It is rather difficult.

vas, με βάζεις σε σκέψεις, φίλε... νομίζω αυτά τα παιδιά πρέπει να φροντίσουν λιγάκι και τους γονείς τους... όχι μόνο να αλητεύουν!

Irina, hello again! I dislike greeklish too. Nature is always fascinating. But it is this miracle that we are destroying every day... As for the colours, ... there are very complex proccedures associated with them. Their life in our lives is amazing! But natural environment is always the source, the teacher.

mindstripper said...

Σαν να ζήλεψε τον ήλιο με όλ' αυτά τα χρώματά του. Μόνο και μόνο γι αυτό επιβάλλεται να είναι θηλυκό. Κι η ματαιοδοξία του σίγουρα θα δικαιώθηκε 18 χρόνια μετά - έχει και το πλεονέκτημα της αιωνιότητας άλλωστε.

Χιόνια δεν είναι αυτά στο βάθος; Θεαματική είσοδος. Φιλάρεσκο φεγγάρι. Αλλά με τέτοια "ένδυση", νομίζω δεν θα το (την) φανταζόμουν/ήθελα διαφορετικά. :)

scorpina said...

Τη φώτο δε τη σχολιάζω...Το ξέρεις και εσύ ο ίδιος οτι είναι υπέροχη...τα χρώματά της δε, με μπερδέχαν και μένα, που νόμιζα οτι ήταν ηλιοβασίλεμα....Ναι, ναι, ξέρω...το κείμενο έγραφε καθαρά οτι είναι το φεγγάρι....μα τέτοια χρώματα?

eryx-t said...

Καλή η ανάγνωση σου mindstripper! :)

Scorpina, τα χρώματα ήταν όντως σε αυτή την κατεύθυνση. Αν πρέπει να το εκλογικεύσουμε, τα χρώματα είναι τα πέπλα που άφησαν οι τελευταίες ακτίνες του ήλιου που μόλις έχει δύσει στο Ιόνιο πίσω... Η σελήνη απλώς τα ντύνεται για να κάνει -φιλάρεσκη- τη θεαματική της είσοδο, καθώς λέει και η mindstriper.

Είχε τύχει στο ίδιο μέρος να δω και ηλιοβασίλεμα γκρι με κατάλευκο σα φεγγάρι τον ήλιο. Το είχα φωτογραφήσει και αυτό, αλλά είναι άλλη ιστορία.