Saturday, March 04, 2006

Πως να το κάνετε...

Ναι, ξέρω ότι στο παρκάρισμα καθένας έχει το στυλ του. Και πως αυτό είναι κάτι πολύ προσωπικό, ένα κάτι σαν δακτυλικό αποτύπωμα ας (υπερβάλλοντας) πούμε. Μα... αν για τις δικές σας επιδόσεις ανησυχείτε.. ιδού, παρηγορηθείτε:

horizon
click on the image for a larger version

Επιτυχία ή αποτυχία;
Είναι τελικά αποτυχία του οδηγού να παρκάρει (κόσμια όπως οι περισσότεροι ανθρωποι) ή επιτυχία του να χτυπήσει το στόχο (δέντρο) όπως λίγοι;

Τί θα μπορούσαμε να υποθέσουμε πως συμβόλιζε το δέντρο αυτό για το συγκεκριμένο οδηγό τη στιγμή εκείνη; Κι ακόμη ακόμη: υπήρχε για αυτόν (ή αυτήν - μην ξεχνιόμαστε) αυτό τότε;

Και τι στο διάβολο μ' ενδιαφέρει εμένα και ρωτάω;

[κάτι μου λέει ότι τα πιο κρίσιμα ερωτήματα δεν τα έθεσα]

6 comments:

irina said...

εχ,κι'όμως ξέχασες ένα ερώτημα...
Το στοχό (δέντρο), ήταν η προθεσή του να το χτυπήσει; I mean has he done it out of free will? Or was he ... doomed?
(Τώρα βοήθησέ με, πες μου πώς λέγεται free will και doomed -προορισμένος;) Ευχαριστώ...

Πάνος said...

Οι οδηγοί το πέτυχαν...

Ξέρουν, ωστόσο, πως η επιτυχία αλλοτριώνει;

(this is the question!)

Πάνος said...

Αγαπητέ φίλε /φίλη (χάριν συντομίας – συγνώμη, ε;)
Για ενημέρωσή σου (και των πολυπληθών αναγνωστών σου) αντέγραψα και σου στέλνω το ποστ του ΗΜΙΑΙΜΟΥ (http://imiaimos.blogspot.com/) Περισσότερα σχετικά, στο ιστολόγιο του Ημίαιμου και στα «μτΚ». Θένξ!
-----------
Το TRISAN εξόκειλε πριν δυό μήνες στην ωραιότερη παραλία της Θάσου.
Γεμάτο μπαμπακόσπορο. Δεν είναι δα και κανένα «θηρίο» της θάλασσας.
Στη ναυτική ορολογία θα το λέγαμε «τραμπάκουλο», μεταμοντέρνο «λίμπερτυ», καραβάκι, δηλαδή, που παρακαλούσε να αποσυρθεί αλλά με την κατάσταση των ΝΑΤ (Ναυτικών Ασφαλιστικών Ταμείων) διεθνώς, όλο και παρέτεινε τον ενεργό του βίο, μέχρι που αγανάκτησε και αποφάσισε να δώσει τέλος στη σταδιοδρομία του εκεί στη μαγευτική ΘΑΣΟ.
Θα ήταν ακόμη μία θλιβερή ιστορία ναυαγίου (όπως όλα τα ναυάγια) αν δεν υπήρχε και η οικολογική διάσταση –που είναι μάλλον τουριστικοοικονομική- αφού το ναυάγιο «ρυπαίνει» και «μολύνει» την καλοκαιρινή αγελάδα με το γάλα για την εντόπια οικονομία, με τις διαρροές λαδιών, πετρελαίων κλπ, και με τον μουχλιασμένο, πια, βαμβακόσπορο να βρωμάει χυδαία.
Υπάρχουν όμως κι άλλες παράμέτροι που φαίνονται μικρολεπτομέρειες αλλά είναι άκρως αποκαλυπτικές για το τι επιφυλάσσει η Φύση όταν παραβιάζεις την διαχρονική ισορροπία της.
Αντιγράφω: «….άρχισε ήδη να παρατηρούνται αλλαγές στην ακτογραμμή. Η άμμος συγκεντρώνεται γύρω-γύρω από το ναυάγιο, απογυμνώνοντας άλλα σημεία της ακτής….»
Ένα τόσο δα καραβάκι, 500-700 τετραγωνικά μέτρα, 1000-2000 τόνων, άλλαξε τη συμπεριφορά της θάλασσας. Και σε δυό μήνες έχουμε:
Αλλαγές στην ακτογραμμή.
Απογύμνωση σημείων της ακτής και συγκέντρωση της άμμου γύρω από το ναυάγιο.
Για σκεφτείτε.
Πεντακόσια στρέμματα (πεντακόσιες χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα) διάδρομος προσγείωσης του αεροδρομίου ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ένα καράβι 7.500.000 τόνων (επτάμισυ εκατομμυρίων τόνων) ναυαγισμένο ως επέκταση μέσα στη θάλασσα.
Και, λένε, "τι να τις κάνουμε τις μελέτες; τις επιπτώσεις θα τις αντιμετωπίζουμε κατά την κατασκευή και όπως αυτές θα παρουσιάζονται".
Οι Αλήτες!

eryx-t said...

Irina, το ίδιο λέω αλλά με άλλα λόγια: αν ήθελε όντως να χτυπήσει το δέντρο (λίγο απίθανο) τότε το πέτυχε (επιτυχία). Αν ήθελε να παρκάρει απλά τότε μάλλον απέτυχε (αποτυχία).
"Free will" στα ελληνικά το λέμε "ελεύθερη βούληση". "Out of free will" θα το λέγαμε "εσκεμμένα" ή "οπως ακριβώς το είπες "ήταν πρόθεσή του να..." .
Και το doomed το πέτυχες νομίζω: "ήταν προορισμένος να κάνει κάτι". Ακόμη θα λέγαμε "ήταν γραφτό να γίνει έτσι" ή "ήταν το πεπρωμένο του"... και ναι, αυτό το ερώτημα περι πεπρωμένου δεν το έθεσα.

Πάνο, δε σε κατάλαβα... Παρόμοιες "επιτυχίες" αλλοτριώνουν τους οδηγούς" ή έχω κλίση προς τα σουρεαλιστικά συμπεράσματα;

Για το ζήτημα της αναγκαιότητας των μελετών, τι να πω; Είναι τόσο ανόητος και αδαής κάποιος στον εικοστό πρώτο αιώνα να λέει "τι να τις κάνουμε τις μελέτες" προκειμένου για μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων; Η θέση είναι προχειρότατη συγκάλυψη της γνωστής εν Ελλάδι (και αλλού βέβαια) νοοτροπίας που θα συνοψιζόταν στη φράση "ποιός το γαμεί τώρα το περιβάλλον". Ναι, τόσο χοντρά! Όταν έχουμε να κάνουμε με "σοβαρά" ζητήματα που εμπλέκουν εργολαβίες, Ολυμπιακούς, "ανάπτυξη" ή το αυθαίρετό μας, χαρακτηρίζεται ιερόσυλος έως και αλήτης αυτός που θα μιλήσει για το περιβάλλον.

Varetos said...

Αυτό είναι το πάρκινγκ του Λυκαβηττού; Εάν ναι, ευτυχώς που βρέθηκε το δέντρο μπροστά του.

eryx-t said...

Ναι, αγαπητέ βαρετέ, το πάρκινγκ είναι αυτό του Λυκαβηττού και νομίζω ότι η παρατήρησή σας είναι η πιο ουσιαστική.