Sunday, March 11, 2007

Εικόνα με ρύζι και νερό

Κατέβαινα τα σκαλοπάτια προς το μετρό μ' ένα ποτήρι νερό στο χέρι. Κατέβαινα από την κυλιόμενη σκάλα και το νερό δεν κινδύνευε. Το νερό είναι το υλικό της ψυχής λένε. Όχι ακριβώς. Το νερό είναι αυτό που επιθυμεί η ψυχή. Το παιχνίδι της ψυχής. Το μετρό είναι εκεί κάτω που κατεβαίνεις και χώνεσαι και υπάρχουν εκδοτήρια και πιο κάτω σήραγγες όπου παίζεται το σοβαρό παιχνίδι της κυκλοφορίας. Οι άνθρωποι στο μετρό είμαστε σαν αδιάφοροι. Σαν να είναι φυσικό. Δεν είμαι μόνο εγώ με το ποτήρι. Όλοι έχουν ένα ποτήρι. Και στις τσέπες τους ρύζι. Περίεργο, ε; Είναι παρανοϊκό. Σαν μια ταινία επιστημονικής φαντασίας. Κι όμως... Σε κάθε ένα κεφάλι, σε κάθε ένα μυαλό υπάρχει ένα παραμύθι με μάγισσα. Καθόλου επιστημονικό αυτό.

Μα όλη αυτή η ανάλυση είναι περιττή. Τουλάχιστον για την εξελιξη της ιστορίας μας. Πρακτικά τίποτε από όλα αυτά δε με ενδιέφερε. Ακολουθούσα την κατάδική μου διαδρομή μέσα στους διαδρόμους. Η μάγισσα στο παραμύθι που είχα στο μυαλό μου, ναι αυτή με απασχολούσε και κάθε τόσο μου χυνότανε και λίγο νερό απ'το ποτήρι. Και να σκεφτείς ότι πάντα μου άρεσε πιο πολύ η επιστημονική φαντασία... Πώς έγινε η διαδρομή μου να μην μπορεί να ξεμπλεχτεί; Πως θα πετάξουμε το χαρταητό τώρα; Αχ το βλέπω στα μάτια σου, φοβάσαι ότι θ'αρχίσει να βρέχει! Όχι εδώ στα λαγούμια δε βρέχει. Και ούτε με χαρταητούς χρειάζεται να ασχοληθούμε. Ας πάρουμε αυτή τη σκάλα. Πάει πιο βαθιά! Υπάρχει πάντα και ο Ιούλιος Βερν. Μπορεί να βρούμε στο πιο κάτω κάτω επίπεδο ένα άλλον ουρανό. Γαλάζιο απαλό και φυσικά ζωγραφιστό. Λες να βρέχει κιόλας εκεί κάτω; Στον Ιούλιο Βερν είχε και τρικυμίες θυμάμαι στις υπόγειες θάλασσες. Αηδίες... Είχε μήπως και απέραντους κλιμακωτούς οριζώνες; Ανεβαίνω με δυσκολία. Στις κυλιόμενες σκάλες. Με δυσκολία σα να ασθμαίνουν οι σκάλες. Καποιανού η τσέπη τρύπησε και χύθηκε ρύζι και το αλέθουν οι αρθρώσεις των μετάλλων. Ανεβαίνω όμως. Δίψασα. Πίνω το πατήρι το νερό. Δεν ξεδίψασα αλλά έξω βρέχει! Νερό. Φυσικά και δε σε ξεδιψάει η βροχή. Αντέχω όμως μέχρι το σπίτι. Θα φτάσω βρεμμένος και θα πιω πολύ νερό!

Eυχαριστώ την atg για την ευγενική της πρόσκληση.
Είμια σίγουρος ότι θα προκύψει χάος από αυτό το παιχνίδι για υτ΄οκαι αθλοθετώ με τη σειρά μου τις λέξεις:
κουκουνάρι, σφεντόνα, όνειρο, καράβι, πολέμαρχος.
Καλώ πάλι την atg (γράψε μια καλή ιστορία τώρα!), την mindstripper (παρόλο που μπορεί να με βρίσει:), τον αγαπητό μου Χ2 (κανονικά πρέπει να γράψει 2 ιστορίες), τη Γιουτζίνια (παρόλο που φοβάμαι στην ιδέα του τι μπορεί να γράψει), την andrea (παρόλο που μπορεί να γράψει μια μελοδραματική αηδία) και την AEon FluX. Δεν πειράζει που είναι 6 οι προσκλήσεις... οσο περισσότερες ιστορίες τόσο ταχύτερα βαδίζουμε προς το χάος! χεχε

11 comments:

atg said...

e ante!!!

Γιουτζίν said...

Σε ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση! Μη φοβάσαι, η ιστορία μου δεν είναι διόλου βίαιη ;-)

atg said...

kai to metro apektise alli diastasi...

apagoreuetai ksereis i eisodos me ugra kai trofima :P

mou arese ... eidika kapoia simeia (blepeis katebasma) itan idiaiterws omorfa ...
:)

a!exeis kai su enan manwli sto blog sou :P

eryx-t said...

Γιουτζίν, δε φοβάμαι τη βία που έχεις στις ιστορίες σου, φοβάμαι αυτήν που υπονοείς :)

atg, έχω μπει τόσο λίγες φορές στο μετρό που είναι για μένα ένας χώρος φανταστικός!
Μα τί σημαίνει ότι έχω έναν μανώλη στο μπλογκ μου; Γιατί μιλάς με γρίφους;

atg said...

xaxxaxa etoimi kai i deuteri dikia mou ..ante ela na me baleis sti thesi moy...

xexe! to diorthwses!

:)

mindstripper said...

Αχ όχι βρε Eryx. Κερνάω καφέ, κερνάω πορτοκαλάδα, ως και μπριτζόλα στον Τέλη, αλλά χελπ, όχι άλλo chain reaction (βρήκα πιο εποικοδομητικό τρόπο από το βρίσιμο, νομίζω τελικά η εξαγορά είναι ο καλύτερος φίλος του μπλόγκερ). :-P

eryx-t said...

atg, βρε το μανώλη! μορμόλης είναι αυτός και τον είχα ξεχάσει τελείως λέμε...

mindstripper, δεν το συζητώ: τι καράβια και πολέμαρχοι και άρες μάρες κουκουνάρες... μπριτζζόλα στον Τέλη!
Και συνοδεία οίνου μπορούμε να συζητήσουμε μερικά φιλοσοφικά θέματα γύρω από τα chain reactions. Μια και κατά μια άποψη ακόμη και η άνοιξη chain reaction είναι.
Όπως και να χει ευχαριστώ για την εξαγορά ;)

atg said...

eisai kala?

atg said...

sou pira kainourgio film giati mallon sou teleiwse to allo

roidis said...

ένα πολύ όμορφο και ενδιαφέρον κείμενο και από άποψη τρόπου γραφής!

λυπάμαι που δεν το διάβασα νωρίτερα.

Anonymous said...

στα 40 μου θα τάχω παίξει σαν τον τύπο; τι νερό και ρύζι ρε φίλε;