Το σκοτάδι

Η νύχτα είναι μόνη της. Στη γωνία. Ο γάιδαρος βαράει το σαμάρι του. Ο γάιδαρος βαράει τον τοίχο. Ο γάιδαρος έχει το κεφάλι του.
Οι πληγές δεν πρέπει να εκπλήσσουν. Τα δόντια θέλουν να δείχνονται.
Το σκοτάδι είναι σα λάσπη. Γυαλίζει.

Προστασία από τον πολίτη

Και τίποτε άλλο να μην γνώριζα για την Ελλάδα, παρά μόνον το ότι το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης μετονομάστηκε σε "Προστασίας του Πολίτη" και μειώθηκαν οι αποδοχές όλων των δημόσιων υπαλλήλων (των εκπαιδευτικών μη εξαιρουμένων) πλην των ενστόλων, θα μπορούσα αυθόρμητα να βγάλω το συμπέρασμα ότι η χώρα αυτή εισέρχεται σε μια σκοτεινή περίοδο.


Κλιμάκιο προστασίας από τον πολίτη, φρουρεί το ναό της δημοκρατίας... μια εικόνα που πρέπει να μας γεμίζει με ένα αίσθημα ασφάλειας, δε βρίσκετε;
Επειδή αναφέρθηκαν περιπτώσεις αναγνωστών που αντί των ορθών αντιδράσεων ανέφεραν συναισθήματα φρίκης, αποτροπιασμού ή ακόμη και τρόμου, παραπέμπουμε όσους εμφανίσουν αντίστοιχα συμπτώματα στην ανάγνωση της Οδύσσειας. Στην εκδοχή του Καβάφη όμως παρακαλώ, αυτή με τα μυρωδικά και τις ηδονές. Την original του Ομήρου αφήστε τη δε θα σας κάνει καλό (εκεί τους τρώει όλους η μαρμάγκα και Οδυσσέας ήταν πολύ κουφαλίτσα).

Λαοκόων

Στο νερό καθρεφτίζομαι μαύρος

Αυγή πάνω απ' το Μυρτώο

View Larger Map

Σχοινιάς φθινόπωρο

ipressions

Σχοινιάς και...

...όλο και πληθαίνουνε τα λόγια που δεν

-

Βρήκα όμως δυο ωραίες ιστορίες την προηγούμενη εβδομάδα (εκτός από την εφιαλτική διήγηση της Ε.Σ. του προηγούμενου ποστ).
Η μια αφήγηση ενός αληθινού καθώς φαίνεται περιστατικού, μια νύχτα στο Ελσίνκι, από το Μιχάλη:
"it doesn't work any more".
Η άλλη η φανταστική διήγηση ενός δέντρου, απ' αφορμή μια εικόνα στη σύγχρονη Αθήνα, από την αλεπούδα:
"Αστείο πλάσμα ο άνθρωπος".
Διαβάστε κι εξερευνήστε.

Beauty of the beast

Επωάζω το σκοτάδι της αύριο
τον αχινό της καρδιάς
Το τέλος είναι σίγουρο
μα ο βασανιστής περιμένει δίπλα στην πόρτα
Έχει το πάνω χέρι και το ξέρει

Διαγώνιο φως διαθλάται
ξεδιπλώνοντας
την αγριότητά του σε συνιστώσες
Κόκκινο, πράσινο, ιώδες-μπλέ
βάφουν στο πρόσωπο το ανοίκειο

Πλησιάζω τον καθρέφτη
και κοιτώ πίσω μου
μια ατελείωτη σειρά από δίδυμα είδωλα
Δε χρειάζομαι μαχαίρι
αφήνω το φως να κάνει τη δουλειά

Α, οι καλοί φονιάδες,
οι σωστές δουλειές, βότσαλα μετρημένα στην τσέπη
οι γερές ραφές, στα ρούχα του αυτοκράτορα
το χρυσάφι, μετρημένο σε κεφάλια στρατιωτών
Μα ο κόσμος ποτέ δεν ήταν σε τάξη
η ανυπαρξία επιστρέφει ανά πάσα στιγμή

Από δω ως εκεί [γραμμές]

έρημος


φτερό λιβελούλας


ακίδες


νερό της θάλασσας

Χωρίς λόγια

Ακτή

Σε τούτη την ακτή των Αμπελοκήπων τα τζιτζίκια λαλούν στην εσωτερική πλευρά του τυμπάνου του αυτιού μου.

Αγριοπερίστερα

Ναι, ξέρω, δε διακρίνονται. Τα αγριοπερίστερα, λέω, δε διακρίνονται. Μπορείτε να κάνετε κλικ πάνω στην ασπρόμαυρη εικόνα και να δείτε την έγχρωμη μεγαλύτερη, αλλά πάλι δε διακρίνονται. Πρέπει να με πιστέψετε...

Πρωινό σε τόνους του λευκού

...ή αλλιώς πρωινό στο Νότιο Ευβοϊκό ή αλλιώς εξαΰλωση πλοίου ή αλλιώς τα πλωτά νησιά ή αλλιώς η θάλασσα σαν την επιδερμίδα του χρόνου μια στις τόσες ηρεμεί και λιώνει σε σιωπή ή αλλιώς πιάσε τον καπνό σα νατανε μαντήλι και το καράβι στριφογύρνα σα να τανε σφεντόνα, μια πινελιά καρφωμένη με το σφυρί εκεί στο σημείο της επιθυμίας κι ένα νησί διανθίζει την ανάγκη με υποσχέσεις -πάρε την κορυφογραμμή του μόνο και τη μελωδία της κράτα- ψαρόβαρκες σα μπίλιες στο άδειο γήπεδο αλιεύουν στα βαθιά υπολείμματα θαλάσσιας ζωής.

Αιγαίο ξημερώματα...

...ή καλύτερα, πάνω απ' το Αιγαίο ξημερώματα. Μέσα σε μια μαγευτική σιωπή από το βουνό ψηλά. Η θάλασσα ακύμαντη εκτείνεται προς την ανατολή. Ο Κάβοντόρος "λάδι" όπως πολύ σπάνια θα τον δει κανείς.

Ουρανός μακριά

Κοίταξε την εικόνα κι αφέσου μέσα της. Σε τραβάνε ψηλά τα σύννεφα στον αέρα καθώς σκορπίζονται σαν πούπουλα οι ατμοί. Μακριά, ταξιδεύεις στον ουρανό. Ανεβαίνεις τα συννεφάκια σα σκαλοπάτια. Μπορείς να υποθέσεις και το πέρασμα των εποχών - "θυμάσαι πέρσι το καλοκαίρι;" μπορείς να ψιθυρίσεις, θα ναι σα να πατάς γκάζι. μωρό μου! Μπορείς ακόμη να καρφιτσώσεις τα στιχάκια σου ψηλά στα λευκά. Θα κυματίζουν όλο χάρη με τις κινήσεις των νεφών καμπυλώνοντας σαν τόξα, αραιώνοντας και πυκνώνοντας σαν νοήματα! Το μπλε στο βάθος σαν τις επιθυμίες, όσο πάει και σκουραίνει, γίνεται νύχτα. Μα έτσι εκ του μακρόθεν, κατά μόνας και κατά προτίμηση μέσω καταχωρήσεων ιστολογίου, παίζεται σαφώς καλύτερα το παιχνίδι της αγάπης. Σχηματίζει ωραίες, δραματικές, ολίγον επεξεργασμένες -για το καλύτερο, δε θα τρελαθούμε τώρα- εικόνες. Ταιριάζει αρμονικά με την καθημερινότητά μας, με τη γωνίτσα που είναι λογικό να διατίθεται για το σκοπό αυτό και μάλιστα ίσως καταφέρνει, ειδικά έτσι, ν' αφήνει ανάμνηση πράξεων μεγάλων και τελείων - να βρίσκαμε και μια κάθαρση, καλά θα ήταν, μα αυτή θέλει κάποια θυσία, ευθύνες -ίσως και ποινικές, τρέχα γύρευε, όμως δεν πειράζει, προχωράμε και δεν περιοριζόμαστε γιατί κατά τ' άλλα ο κόσμος είναι μεγάλος και παρόλη την εκάστοτε κρίση επιβιώνουμε αξιοπρεπώς. Και καθείς κάπου σιτίζεται για τ' απαραίτητα, άλλος στο πρυτανείο, άλλος στην αγορά και κάποιοι πάλι στους αγρούς. Κι αν έχουμε και κάποιες απώλειες, αναμενόμενο, δεν ήταν; Κάποιος θα πεθάνει από δηλητηρίαση, άλλος από ανία, άλλος απρόβλεπτα τελείως, από καθαρό ατύχημα. Θα 'ταν ωραίο, θα πρεπε σίγουρα να υπάρχει ένα σύστημα να μαρκάρονται αυτόματα τα ιστολόγια των πεθαμένων, deceased, departed ή passed away, έτσι κομψά από το σύστημα, έτσι που οι πράξεις και οι παρελθούσες εποχές να ντύνονται μιαν αχλύ. Να μένουν έτσι στο server αναρτημένες εσαεί, μέχρι το τέλος του ηλεκτρισμού -θα είναι κι αυτό δραματικό το δίχως άλλο, θα έχει σίγουρα ένα "παφ".

Μπαίνει φως

Το ξέρω

Το ξέρω καιρό τώρα πως τα δέντρα δε ριζώνουνε μόνο στη γη αλλά και στον ουρανό.

Το αυτό...

το αυτό όπως φαίνεται αυτή τη νύχτα...
...είδωλο κι αυτό μες απ'το φακό στο σένσορα της μηχανής, επεξεργασμένα δεδομένα που γίνονται αρχείο raw στην κάρτα, αντιγραμμένο στον υπολογιστή, επεξεργασμένη εικόνα αποθηκευμένη σε μορφή jpg και μεταφερμένη σε κάποιον server στην Αμερική απ'όπου την καλεί ο browser που χρησιμοποιείτε για να την μεταφέρει στη μνήμη του δικού σας υπολογιστή, να την εμφανίσει στην οθόνη σας κι από εκεί να γίνει είδωλο στον αμφιβληστροειδή σας και να πάρει το δρόμο για τα ενδότερα... άραγε πόση σχέση έχει με το φεγγάρι μετά από μια τόσο μακριά περιπέτεια;

[την εικόνα κατέγραψε πριν από λίγη ώρα η κάμερα του ανταποκριτή μας στους Αμπελόκηπους]

Αυτό και το είδωλο

φωτογραφίες μέσα από τζάμι (Madinat Jumeirah, 2006)

Αναμνήσεις απ'το μέλλον

Αν η σχέση του τίτλου με τη φωτό σου φαίνεται σκοτεινή και αινιγματική, σκέψου ότι το παρόν είναι ένα κομμάτι απ΄το μέλλον της προηγούμενης στιγμής.

Τομή τοπίου